Het landbouwerfgoed
Om de grond in de Vaucluse vruchtbaar te maken voor landbouw, moest het meestal van stenen worden gezuiverd. Wat moest men met al die stenen die uit de grond tevoorschijn kwamen? De vindingrijke boeren gebruikten de stenen om hutten (bories) en waterreservoirs (aiguiers) te maken. Zij verstaan als geen ander de kunst van het hergebruiken van de natuur.

Een puntig huisje met kundig opgetrokken muurtjes van natuursteen zonder cement en geïsoleerd gelegen op het platte land, dat is een borie. Boeren en herders bouwden zo hun onderkomen. Het natuurpark van de Luberon kent 1610 hutten, rond Gordes, Bonnieux, de vlakte van Clarapèdes, in het gebied van Viens-Forcalquier. De twee oudste hutten dateren van 1643.
Sommige hutten werden gebouwd als overkapping om de aiguier, een waterreservoir gehouwen uit de kalkrots, te beschermen. Het regenwater werd opgevangen in de reservoirs om mensen en dieren van water te voorzien.
Kenmerkend voor het Provençaalse landschap zijn de restanques, de met lage muurtjes ondersteunde terrassen aan de flank van de heuvel. De terrassen werden gebuikt (en zijn soms nog steeds in gebruik) voor de landbouw. De lavoirs, de wasplaatsen, en de fontaines zijn tegenwoordig enkel decoratief. Ooit waren ze de trots van het dorp en de ontmoetingsplek voor boeren en boerinnen.

+ wandelroute « Les Aiguiers du Ventoux »
+ wandelroute « Pierre Sèche et Mur de la Peste »
+ wandelroute « De bories en de Sénancole »

terug

     
 
Gordes (Luberon)
- De Village des Bories, het huttendorp met constructies van gedroogd natuursteen.

Lagnes (Land van Sorgues) :
- De Mur de la Peste. Deze muur van 25 km lang, werd gebouwd in 1721 om de inwoners van het Comtat Venaissin te beschermen tegen de pest.

Pernes-les-Fontaines (Mont Ventoux):
- 40 fonteinen verspreid over het dorp. De meeste fonteinen stammen uit de 18e eeuw, enkele ervan staan op de monumentenlijst.

plan van de website - onze lievelingsband